Η μεγαλύτερη ηλικία του μπαμπά ή του παππού εξασφαλίζει μακροζωία για τους απογόνους τους, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα. Όπως έδειξε η μελέτη του Τμήματος Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου Northwestern, η καθυστερημένη πατρότητα παρέχει πλεονεκτήματα επιβίωσης και τα παιδιά που έχουν μεγαλύτερης ηλικίας μπαμπάδες και παππούδες, είναι γενετικά «προγραμματισμένα» να ζουν περισσότερα χρόνια.
Αυτό οφείλεται στη γενετική σύνθεση του σπέρματος ενός άνδρα η οποία μεταβάλλεται, καθώς αυτός μεγαλώνει, αναπτύσσοντας ένα κώδικα DNA που ευνοεί την επιμήκυνση της ζωής- κάτι που ο πατέρας (και ο δικός τους πατέρας πριν από αυτόν) κληροδοτεί στα παιδιά του.
Η έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το BBC, βασίστηκε στην ανάλυση του DNA 1.779 ενηλίκων και έδειξε ότι τα τελομερή (ζωτικά τμήματα των χρωμοσωμάτων που μικραίνουν όσο γερνάει κανείς και καθορίζουν το προσδόκιμο ζωής) ήσαν μεγαλύτερα σε όσους ανθρώπους είχαν πατέρες που ήσαν μεγαλύτεροι σε ηλικία όταν τα παιδιά τους γεννήθηκαν.
Τα τελομερή -που θυμίζουν τις πλαστικές άκρες στα κορδόνια των παπουτσιών- προστατεύουν τα κύτταρα κατά τη διαίρεση και τον πολλαπλασιασμό τους, παράλληλα όμως αποτελούν ένα είδος βιολογικής «κλεψύδρας» που σταδιακά αδειάζει και δείχνει έτσι ότι σιγά- σιγά, όσο περνάει ο χρόνος, ένας οργανισμός πλησιάζει στον θάνατό του. Οι επιστήμονες εδώ και χρόνια προσπαθούν, με τεχνητό τρόπο, να αυξήσουν το μέγεθος των τελομερών, ώστε να δώσουν περισσότερα χρόνια ζωής στους ανθρώπους.
Η νέα μελέτη δείχνει ότι στο σπέρμα ενός άνδρα τα τελομερή εξαρτώνται από την ηλικία του. Συνεπώς -εφόσον το DNA κληρονομείται στα παιδιά μέσω του σπέρματος- υπάρχει ένας φυσικός μηχανισμός που ευνοεί τους απογόνους των μεγαλύτερης ηλικίας γονέων, όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής, καθώς τα παιδιά αυτά έχουν εκ γενετής μεγαλύτερα τελομερή στα άκρα των χρωμοσωμάτων τους.
Αν και η καθυστερημένη πατρότητα αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής του εμβρύου, οι ερευνητές θεωρούν ότι, από την άλλη, έχει και μακροπρόθεσμα οφέλη για την υγεία του παιδιού. Η κληρονόμηση μακρύτερων τελομερών από τον πατέρα και τον παππού ωφελεί τους ιστούς και ζωτικές βιολογικές λειτουργίες του παιδιού, όπως το ανοσοποιητικό σύστημά του, το έντερο και το δέρμα του.
Source: http://www.24h.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου